അപ്പുവിന്റെ ദേശാടനം

മരിച്ച അന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പരിചാരക എന്നെ ഫക്കീറിന്റെ കാറ്റാടി ചെരിപ്പ് ,ഗന്ധർവന്റെ പുല്ലാങ്കുഴൽ, യേശുവിന്റെ മുളവടി, എന്നിവ നൽകപ്പെട്ടു. പതിനാറ് ദിവസം എനിക്ക് മാതൃസമാനമായ സ്നേഹം തന്ന അപ്സര രാജ്ഞിമാരായ ഉർവശി രംഭ മേനക,തിലോത്തമമാരോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു അല്ലയോ അപ്സര റാണിമാരെ! ലോകത്തിന് നിങ്ങൾ ഇന്ദ്രന്റെ ആട്ടക്കാരികൾ! പക്ഷേ എനിക്ക് നിങ്ങൾ അഭയം തന്നു , സ്നേഹം തന്നു, പക്ഷേ എനിക്ക് ഒരു നാഴികപോലും ഇനി നേരമില്ല.
മടക്കം എന്നെന്നറിയാത്ത യാത്ര തുടങ്ങുന്നത് ഇവിടെ നിന്നാണ്.വിടതരിക!
അവർ കരഞ്ഞില്ല പകരം തലയിൽ ചുടിയ നാല് പുവുകൾ കെട്ടി തന്നു ഇത് നിന്റെ യക്ഷിയമ്മക്ക്...
യക്ഷിക്കെട്ടിലെത്തുമ്പോൾ മൂന്നാം യാമം കഴിഞ്ഞു. എട്ട് പനകളിലും പാപികളെ തലകിഴായി കെട്ടിയിട്ട് യക്ഷിയമ്മയുടെ പടയാളികൾ രക്തം ശേഖരിക്കുന്നു.. ചാട്ടയടി ഏറ്റവരുടെ കരച്ചിൽ പാലക്കാടൻ കാറ്റിന്റെ ഹുങ്കാരത്തിൽ അലിഞ്ഞ് പോവുന്നു ഭുമിയിൽ രാത്രിമഴ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു...
ഉമ തമ്പുരാട്ടി ദൂരെ നിന്നെ എന്നെക്കണ്ടു.പ്രഹരം തുടരാൻ സർപ്പച്ചാട്ടയെ കൈവിട്ടു യക്ഷിയമ്മയുടെ കാവൽക്കാരി എന്റെ അടുത്ത് വന്നു. അപ്പൂട്ടാ നിന്റെ കൈയിലുള്ള എല്ലാ ദിവ്യ വസ്തുക്കളും യക്ഷിപ്പറമ്പിലെ പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കു മുന്നിൽ വച്ച് വരിക.അല്ലെങ്കിൽ യക്ഷിക്കെട്ടിന് തീ പിടിക്കും, എന്നോടൊപ്പം വരിക..
യക്ഷിപ്പറമ്പിലെ പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കു മുന്നിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വച്ച് കിട്ടിയ സമ്മാനങ്ങൾ ഊരി വച്ചു ഫക്കീറിന്റെ ചെരിപ്പ് അഴിക്കവേ ഞാൻ ഭൂമിയിലേക്കു പതിച്ചു.ഉമയെന്ന രക്ഷസ്സ് എന്നെയും വാരിയെടുത്ത് യക്ഷിക്കെട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി പറന്നു
(തുടരും)

Poe-trait

Every book should cut; scraping the delicate skin of the child reader, blood drops taint our mind space.

 forming red cells called memories. perhaps it's the burn and the throbbing sense of loss which makes us fanatics of this strange fencing called reading they say reading is sexy if so this forwarder must be making at least ten advances per day. Alas, he has no one to talk with, he is dead as a river in winter, live and hotter as a volcano, playful as the wind, still as a tree loud as thunder, silent as fog, no one has understood him like you did, he is a baby brother to you, he wants you to just look at the strange things that he makes with words; They're not Grown-up poetry.it is a child messing with language.[Misspelled, irregular, naive, repetitive

: The child is happy when you respond to him, otherwise, he sits in his place, clasping his ears tight and breathing silently as the teacher takes her class she didn't understand him or his handwriting. He was always obedient so she didn't Discipline him enough now years later he has locked himself away in a castle, Like in that story where a beast awaits a beauty. He is distributed by even the slightest noise, movement. As his parents cling and clang aloud, he wished that one night a snake would strangle him so that he can meet his beauty unnoticed, by her neighbourhood. He befriended ghosts, vampires whom he hated before because humans don't listen now he hath decided to meet you as his spirit wonders amongst the clouds with his vampire sister Bhadra.

They are on the way

ഹേമാംബരത്തിലെ അമ്പിളിക്കല

നീണ്ട കാലത്തെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം വഴിയിൽ ഒരു പാലമരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ എന്റെ യക്ഷിപ്പെങ്ങൾ ഒരു മരം ഒന്നാകെ കുലുക്കി കുറേ ഞാവൽ പഴങ്ങൾ വീഴ്ത്തി. കഴിച്ചോളൂ അപ്പേട്ടാ! ഇതുമുഴുവൻ കഴിച്ചോളൂ! പക്ഷേ എന്നോട് അനിയത്തിമാരുടെ കഥ പറയണം! "മനുഷ്യർ പരസ്പരം കൂട്ടിച്ചേർത്തു കെട്ടിയ രുദ്രാക്ഷമാലകളാണ്.ആരോടെങ്കിലും സ്വന്തം കഥ ചോദിച്ചാൽ പറയും അറിഞ്ഞുകൂടാന്ന്, ഓർമ്മയില്ല എന്ന്.അതുകൊണ്ട് ആരുടേയും ശരിയായ കഥ എനിക്കറിയില്ല.

"പിന്നെ അപ്പേട്ടൻ പറയാറുണ്ടല്ലോ രക്തരക്ഷസ്സുകളോട് പോലും സ്നേഹം തോന്നി പോവുന്നത് അവരെ ഓർക്കുമ്പോഴാണെന്ന്.എന്നിട്ടെന്താ എന്നോട് പറയാത്തേ? ഞാൻ അവരുടെ ചോര കുടിക്കും എന്ന പേടിയാണോ?"

അല്ല. ഈ പറയുന്ന പെൺകുട്ടികളാരോടും ഞാൻ അവരുടെ കഥ ചോദിച്ചിട്ടില്ല.എനിക്കെപ്പോഴും നുണകൾ മതിയായിരുന്നു,അവരോരുത്തരും എനിക്ക് പേരെടുത്തു വിളിക്കാവുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങുകളാണ് പക്ഷേ അവർ ആകാശത്തെ നക്ഷത്രങ്ങളും, കടലിൽ ചിപ്പികളുമാണ്.ഇവയുടെ മുന്നിന്റേയും രഹസ്യങ്ങളാണ് ഭംഗി.അതുകൊണ്ടാണ് ചോദിക്കാത്തത്. അവൾ പിണങ്ങി."വെറുതെ അല്ല മനുഷ്യരുടെ ചോര കുടിച്ചു പോവുന്നത്,നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ കടംകഥകളും!

അപ്പോഴാണ് മാനത്ത് അമ്പിളി വന്നത്.പൂർണ്ണ ചന്ദ്രൻ! അപ്പോൾ അവൾ ചിണുങ്ങി"എന്നാൽ അമ്പിയെപ്പറ്റി ഒരു കെട്ടുകഥ എങ്കിലും പറ..
പറയാം.. ഇന്നവളുടെ ജന്മനക്ഷത്രം ആണ്.
പക്ഷേ നീ ഇടയ്ക്ക് യക്ഷിയാവരുത്
അമ്പിയുടെ അമ്മ ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിലേക്ക് സ്ഥലം മാറി വന്നപ്പോൾ അവളെ കണ്ടതാണ് ഹേമടീച്ചറിന്റ ഒറ്റപ്പുത്രി അമ്പിളിയെ.രണ്ട് വർഷം ഇളയതാണെങ്കിലും ക്ലാസിൽ ആരും അവളെ പേടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല,പ്രേമിച്ചിട്ടുമില്ല.അത്രയ്ക്ക് പേടിയായിരുന്നു ഹേമടീച്ചറെ ഞങ്ങൾക്ക്.ആദ്യമൊക്കെ ടീച്ചർ തല്ലിയവരുടെ പ്രാക്കേന്തിയ നോട്ടങ്ങൾ, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അസൂയ പൂണ്ട വരുടെ "സുന്ദരിക്കോത"വിളികൾ.ഇങ്ങനെ ആ അമ്പിളിക്കല പലർക്കും അമാവാസിയായി.അന്ന് ആ പിടി പിരിയഡ്അവളുടെ അമ്മയുടെ ശബ്ദം അടുത്ത ക്ലാസ്സിൽ കേട്ട് വീൽചെയറിൽ നിന്ന് നടുങ്ങി താഴെ വീണപ്പോൾ അമ്മയുടെ നിയമങ്ങൾ കാറ്റിൽ പറത്തി
എന്നെ ക്ലാസ് മുറിയിൽ വന്ന് പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ചപ്പോൾ,അവളെനിക്ക് അനുജത്തിയായി. അന്ന് അമ്മയുടെ കയ്യിൽ ചൂരൽ കൊടുത്തു കൈ നീട്ടി നിന്നപ്പോൾ ആ ഫിസിക്സ് ടീച്ചർ പെട്ടെന്ന് അമ്മയായി ഞങ്ങളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ . ആ അമ്മയും എന്റേതായി
അതുകഴിഞ്ഞൊരു ദിവസം.., പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് നേരത്തെ പോയ അമ്പിയെ വണ്ടി തട്ടി. പരീക്ഷാ പേപ്പർ തന്ന് ഹേമ ടീച്ചർ എല്ലാരുടേയും മുന്നിൽ വച്ച് ചൂരൽ വടി വലിച്ചെറിഞ്ഞു പറഞ്ഞു "എല്ലാരും ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കു വോ എന്റെ മോൾ ഒന്നു നടക്കാൻ"എനിക്ക് കൊടുക്കാൻ എന്റെ വൈകുന്നേരങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ ഞാൻ ടീച്ചറുടെ വീട്ടിൽ ട്യൂഷന് പോയത് അവർക്ക് രണ്ടു പേർക്കും വേണ്ടിയാണ്.മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ എനിക്ക് ക്ലാസെടുക്കുമ്പോളും ടീച്ചർ അവളുടെ വിളിക്ക് കാതോർത്ത് ഇരിക്കും.വിളി വന്നാൽ പഠിപ്പൊക്കെ കാട്ടിൽ വിട്ട് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് ഓടും.സ്കൂളിലെ ആരെങ്കിലും എപ്പോഴും കാണാൻ വരും.ചേട്ടൻമാർ അവൾക്ക് വരകളും പൂക്കളും സമ്മാനിച്ചു, ചേച്ചിമാർ അവൾക്ക് മാത്രമായി അടുക്കളയിൽ പലതും ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.അങ്ങനെ ആറുമാസം കൊണ്ട് അവൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു, പിന്നെ നടന്നു, നൃത്തം ചെയ്തു.
എന്നിട്ട്? ഇത് ചോദിക്കുമ്പോൾ യക്ഷിപ്പെങ്ങളുടെ കാലുകൾ നിലത്ത് മുട്ടിയിരുന്നു!
അവൾ ഇപ്പോഴും മുറിയിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.കുട്ടികൾക്ക് പറഞ്ഞും കൊടുക്കുന്നുണ്ടാവാം "കാണണം എന്നില്ലേ?" ഞാൻ എടുത്തുകൊണ്ട് വരട്ടേ?" യക്ഷിപ്പെങ്ങൾ ചോദിച്ചു.
വേണ്ട.അവൾക്ക് നമ്മളെ കാണാൻ നേരമായില്ല.വരട്ടേ തൽക്കാലം നിന്റ കണ്ണിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ചോരത്തുള്ളികൾകൊണ്ട് അവളുടെ മുറ്റത്ത് നമുക്ക് ഒരു രക്തപുഷ്പ്പം വിരിയിക്കാം കാറ്റിനോട് പറ! അവൾ യക്ഷിയമ്മയെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. കാറ്റിൽ രണ്ടു രക്താശ്രുബീജങ്ങൾ ഒഴുക്കിവിട്ട് ഞങ്ങൾ കൈലാസത്തിലേക്ക് പറന്നു

തലച്ചോർ എന്ന മഹാസംഭവം!

\Human Augmentation is the collective efforts towards enhancing the limited abilities of the human body. Literally unlocking it.

പക്ഷേ ഓഗ്മെന്റേഷൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത് ഇഫ്ലുവിൽ ആണ്.ആളുകൾ വീൽചെയറിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന കണ്ടപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ എന്റെ പേരിനൊപ്പം halfman halfmachine എന്നു ചേർത്തത്. അവിടെ വച്ചാണ് വീൽചെയർ കൊണ്ട് പലതും ചെയ്തു പഠിച്ചത് 

‌ഞാൻ ഇഫ്ലുവിൽ എത്തുന്നതിനു മുൻപേ തന്നെ എന്റെ മനസ്സിൽ ഓഗ്മെന്റേഷന്റെ ചിന്ത മനസ്സിൽ കയറിക്കൂടാൻ കാരണം എന്റെ വീട്ടുകാരും ചില ടീച്ചേഴ്സും ആണ്.പ്ലസ് വൺ ക്ലാസിലാണ് ആദ്യമായി എന്റെ തലച്ചോറിൽ കോർട്ടിക്കൽ പ്ലാസ്റ്റിസിറ്റിയും മിറർ ന്യൂറോ ണുകളും(അന്ന് ഇതിന്റെ ഒന്നും പേര് അറിയില്ലായിരുന്നു . please see below) എങ്ങനെ വർക്ക് ചെയ്യുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്.അതിന് കാരണം ലേഖ മിസ്സിന്റെ ബിസിനസ് സ്റ്റഡീസ് ക്ലാസ് ടെസ്റ്റാണ്, അനിൽ സാർ തന്ന നോട്ടിന്റെ ബലത്തിൽ ഞാൻ പഠിക്കാനിരിക്കുന്നത് ടെസ്റ്റിന് രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് മാത്രം

. പക്ഷേ ആ ചാപ്റ്റർ നോട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ സാറിന് സമയം കിട്ടിയില്ല.എന്തുചെയ്യും?"വിളക്കിൽ എന്റടുത്ത് നടപ്പില്ല" എന്നു പറഞ്ഞ് ക്ലാസ് തുടങ്ങിയ ആളിനോട് ടെസ്റ്റിന്റെ തലേന്ന് വിളിച്ച് എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ പറയും?  ഒറ്റയടിക്ക് പത്ത് മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ചാപ്റ്റർ വായിച്ചു നോട്ടുണ്ടാക്കി... റിസൽട്ട് പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ രണ്ടാമത്.പിന്നീടൊരിക്കൽ എ2 ക്ലാസിൽ വച്ച് മിസ്സിനോട് ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ പാവം അന്തം വിട്ട് പറഞ്ഞു "അയ്യോ നിനക്കൊരു വാക്ക് പറഞ്ഞ് കൂടായിരുന്നോന്ന്.പക്ഷേ ഞാൻ ടോപ്പറാവുന്നതിന് മുന്പ് മിസ്സ് സ്ഥലം മാറ്റം കിട്ടി പോയി

 

എന്റെ വീട്ടിൽ വൃത്തി ഭയങ്കര വലിയ സംഭവമാണ്.(പൊതുവേ എല്ലാ വീട്ടിലും) എന്റെ പാവം ശരീരത്തിന് എല്ലാം വൃത്തികേടാക്കനാക്കാനേ അറിയുള്ളു. അങ്ങനെ വീട്ടിൽ ഞാൻ വർഷങ്ങൾക്കു മുന്നേ വൃത്തികുറഞ്ഞവനായി.എന്റെ ചേട്ടനാണെങ്കിൽ ഭയങ്കര വൃത്തിയാണ്.പുള്ളിക്കാരന് അതൊരു ഫിലോസഫിയാണ്.ഇപ്പോൾ അവർക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട് എന്നെ പറഞ്ഞു തിരുത്താൻ പറ്റില്ലെന്ന്

.പറഞ്ഞുവന്നത് വൃത്തി, ഭംഗി,കയ്യക്ഷരം ഇതിന്റെയൊക്കെ പേരിൽ ഒരുപാട് വേദനിച്ചിട്ടുണ്ട്.എഴുത്ത് സ്ലേറ്റിലും,വരയിടാത്ത ബുക്കിലും വാക്കുകൾ ലാലേട്ടന്റെ തോളിനേക്കാളും ചരിഞ്ഞ് പോവും.  കോപ്പി ബുക്കുകൾ വെറും പ്രഹസനം ആയിരുന്നു.കോളേജിൽ പഠിപ്പിക്കാൻ ചെന്നാലും ബോർഡിലെഴുതാൻ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും പേടിയാണ്. എട്ടാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു ബി എഡ് വിദ്യാർത്ഥിനി (കുട്ടി ടീച്ചർ) എന്റെ നോട്ടിൽ കുറിച്ചത് neatness എന്നാണ് (ഡിസബിറ്റിയെക്കുറിച്ചും,ഇൻക്ലൂസീവ് ലേണിംഗിനെക്കുറിച്ചും പുള്ളിക്കാരി പഠിച്ചിട്ടുണ്ടൊന്ന് അറിയില്ല) പക്ഷേ അത് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ  അവർക്ക്  മാർക്ക്  കിട്ടില്ലായിരിക്കം.  എന്നാലും കമ്പ്യൂട്ടർ തലച്ചോറിൽ പിടിപ്പിച്ചു മിടുക്കനാവാൻ 

കൊതിയായിരുന്നു.നാഡീവ്യൂഹത്തേപ്പറ്റിയും തലച്ചോറിനെപ്പറ്റിയും ക്ലാസെടുത്തവർക്ക് പോലും അതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു.ഞാൻ ഏഴാം ക്ലാസിൽ എഴുതിയ കഥ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ എഴുതുന്ന പേനയെക്കുറിച്ചാണ്

 

When society pins you to the wall with their all their bloody rules  Augmentation and adaptation is nothing short of a super punch. Listen to music, and just unlock your brain

an article on Human Augmentation

https://www.freshconsulting.com/what-is-human-augmentation/#:~:text=October%2023%2C%202019&text=A%20common%20definition%20of%20human,add%20to%20the%20human%20body%E2%80%9D.&text=Eyeglasses%2C%20pacemakers%2C%20prosthetics%2C%20wearable,of%20augmentations%20under%20this%20definition.

ടീച്ചർക്ക് എന്റെ ചേച്ചിക്ക്,

ചിലർ നമ്മുടെ ജീവിതയാത്രയിലേക്ക്  പെട്ടെന്ന് കടന്നു വരും എന്നിട്ട് നമുക്ക് സ്നേഹിച്ച് കൊതിതീരും മുമ്പ്  അവരുടെ സ്റ്റോപ്പെത്തുമ്പോൾ ഇറങ്ങിപ്പോവും.പിന്നെ ഏതെങ്കിലും ഒരിടത്ത് വച്ച്  ചിലർ  തിരിച്ചു വരും, നമ്മളറിയാതെ.... അങ്ങനെ വന്ന ഒരാൾ- നയന എന്ന എന്റെ ടീച്ചറേച്ചി. 

 

എന്റെ  ഹൈസ്കൂൾ, ഹയർ സെക്കൻഡറി  പഠനകാലത്ത്  എന്നെ  വെറുപ്പിച്ച ഒരു പരിപാടി ആയിരുന്നു  മലയാളം അധ്യാപകരുടെ മാത്രം  ആറാറു മാസം കൂടുമ്പോഴുള്ള സ്ഥലം മാറ്റം! . മറ്റു വിഷയങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന അധ്യാപകർ വർഷങ്ങൾ  ഒരേ  വിദ്യാലയത്തിൽ തുടരുമ്പോൾ  ഇവരെ മാത്രം തൃശൂർ പൂരത്തിന്റെ കുടമാറ്റം പോലെ മാറ്റുന്നത് എന്തിനാണ് എന്ന് അന്നത്തെ കാലത്ത് മനസ്സിലായില്ല.

പണ്ടുമുതലേ മലയാളം അധ്യാപകരുടെ കണ്ണിലുണ്ണി  ആയിരുന്ന എനിക്ക് ഈ പരിപാടി കാരണം  അവരെ ആരേയും  അടുത്തറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.  പരിചയപ്പെട്ട് വരുമ്പോഴേക്കും അവർ വേറൊരു സ്കൂളിലേക്ക് യാത്രയാവും.പൂരപ്പറമ്പിലെ കളിപ്പാട്ടക്കച്ചവടക്കാരെ പോലെ....

 പത്താംക്ലാസ്   പരിക്രമണം കഴിഞ്ഞു  ശ്യൂന്യാകാശത്തേക്ക് തെറിച്ചു പോവുമായിരുന്ന എന്നെ അനിൽ  സാർ കൊമേഴ്സിന്റെ  ഭ്രമണപഥത്തിലേക്ക് പിടിച്ചിട്ടു.  

ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് 2012 ജൂലായ് മാസത്തിൽ  നയന  അന്ന ജേക്കബ് (ഇപ്പോൾ നയന ജിസ്സ്)  പെട്ടെന്ന് മലയാളം പാഠപുസ്തകവും കൊണ്ട് ക്ലാസ് മുറിയിലേക്ക് കയറിയത്. അതൊരു ഒന്നൊന്നര വരവായിരുന്നു!

ടീച്ചർക്ക് എന്റെ ചേച്ചിക്ക്,

സുഖമാണോ എന്ന ചോദ്യം തന്നെ അപ്രസക്തമാണ് എല്ലാവരും കൊറോണ വൈറസ് എന്ന വില്ലനെ പേടിച്ച് വീട്ടിലിരിക്കുന്ന കാലത്ത് സേഫല്ലേ എന്ന ചോദ്യം തന്നെയാണ്  നല്ലത്. നമ്മൾ വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞ പോലെ ഞാൻ അത്ര നല്ല  അവസ്ഥയിൽ അല്ല. ശരീരത്തിനേക്കാൾ പ്രശ്നം മനസ്സിലാണ്. അവ. നീർക്കെട്ടായും തലവേദനയായും പ്രകടിപ്പിക്കുകയാണ്.പക്ഷേ  ടീച്ചർക്ക് വേണ്ടി എഴുതുമ്പോൾ അത്  എനിക്ക് വേണ്ടിക്കൂടിയാണ്

‌സ്വതവേ മലയാളം ഒരു  അലമ്പാനുള്ള ഒരു പിരീഡ് മാത്രമായി കണ്ടിരുന്ന ചിലരെ  വളരെ ഒച്ചയുറപ്പോടെ  അനുസരിപ്പിച്ച അധ്യാപിക എനിക്ക് അന്നൊരത്ഭുതമായിരുന്നു. അതിന്റെ പേരിൽ ക്ലാസിലുള്ള പുറത്താക്കാൻ നോക്കിയപ്പോഴും തന്റെ നിലപാടുകളിൽ ഉറച്ചു നിന്ന വ്യക്തിയെ ഞാൻ ഇന്നും ഓർക്കുന്നു എനിക്ക് വേണ്ടി രണ്ടു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ   കവിതയുടെ പുതുശൈലി ഒരു ലൈവ് കുക്കറി ഷോ ആയി കാട്ടി തന്ന ന്യൂ ജനറേഷൻ കവയിത്രിയെ  വായിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ് ഇന്നും. ഫസ്റ്റ് ഇയർ റിസൽട്ട് വന്നതിന് ശേഷമുള്ള പിടിഎ മീറ്റിംഗിൽ എന്നെ "നല്ല കിടിലൻ മാർക്കാണല്ലോ,  ഇനിയെന്ത് വേണം?"  എന്ന്  ചോദിച്ച സുഹൃത്തിനെയോർത്ത് നഷ്ടബോധവും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.അതേസമയം ഒരു  ഈഗൊയുമില്ലാതെ സ്വന്തം വിഷയത്തിന്റെ പരീക്ഷ എന്നോടൊപ്പം ഇരുന്നെഴുതിയപ്പോൾ ടീച്ചർ ശരിക്കും എനിക്ക് ചേച്ചിയായത്. എനിക്ക് ഇഫ്ലുവിൽ  കിട്ടാതെ പോയ വാത്സല്യം.
‌ഒഡ്ഡീസിയസ്സിന് പ്രക്ഷുബ്ധസാഗരത്തിൽ അദൃശ്യയാ യി വഴികാട്ടിയ അഥീനയെപ്പോലെ

എനിക്കും കൊതികളുണ്ട്.എന്റെ ബന്ധം ഒരു സിനിമ ആവണമെന്നും. അതിൽ പാർവ്വതി തിരുവോത്ത് ടീച്ചറുടെ വേഷം ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു കൊതി . ഇഫ്ലുവിൽ എന്റെ പ്രബന്ധ ഭാരം  ഇറക്കി വച്ച്. മലയാളത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വരണം ,പഠിക്കാൻ ആ ക്ലാസ് മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ  മനസ്സിൽ എന്നെ മലയാളം പഠിപ്പിച്ച മാലാഖയുടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖവും, "ഹിഗ്വിറ്റ"യുടെ  ആരവവും ഉണ്ടാവും...

കാറ്റിന്റെ മകൾ

കാറ്റിൽ നിന്നും വേർപെട്ട്,ദൂരെ മെയ്യുന്ന  മഴക്കാർകുതിരകളുടെ അങ്കംകണ്ട്,നിസംഗയായവൾ ഇരുന്നു.
അമ്മക്കാറ്റ് അപ്പോഴും അവളുടെ മുടി കോതി ഒരു കിരീടം ചമയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കാറ്റിന്റെ വളർത്തുമകൾക്ക് പക്ഷേ കിരീടം  അവളെ മണ്ണിനോട് ചേർത്തു കെട്ടിയ  ചങ്ങലക്കെട്ടിലെ തലവളയമായിരുന്നു.
അപ്പോഴും കുരുങ്ങിയ പട്ടത്തിൻ്റെ അലുക്കുകൾ പോലെ വലംകൈ അരികിൽ വിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
തന്റെ അസ്ഥിത്വം പക്ഷേ അവളുടെ  വലതുകരത്തെ തന്നിലേക്ക് തന്നെ കൊളുത്തി നിർത്തി, ശിരസ്സിലെ ഓർമ്മക്കല്ലിൽ നിന്ന് വിടുതൽ എളുപ്പമായിരുന്നില്ല, എങ്കിലുമവൾ കണ്ണുചിമ്മാതിരുന്നു , സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ കുതിരകൾ ക്ക് പിറകേ പായാൻ സ്വതന്ത്രയാവാൻ വേണ്ടിയപ്പോളും അബോധത്തിൽ ഇടതുകരം, കാലിൽ  സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ രണ്ടാം പഴുത് തിരഞ്ഞു

ഞാൻ എങ്ങനെ ഒരു സൈബോർഗ്ഗായി? How i became a cyborg

ഞാൻ എങ്ങനെ ഒരു സൈബോർഗ്ഗായി?
ഇഫ്ലൂ (The English and Foreign Language University, Hyderabad) എന്ന എന്റെ ക്യാമ്പസിൽ ഞാൻ അറിയപ്പെടുന്നത് ഒരു സൈബോർഗ്ഗായാണ് . പക്ഷേ ആ പേര് എനിക്ക് ഞാൻ തന്നെ ഇടാന് കാരണം പത്താംക്ലാസിലെ എന്റെ ക്ലാസ് ടീച്ചർ ആണ്. പുള്ളിക്കാരി കണക്കാണ് പഠിപ്പിച്ചത്.അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒരു ശീതസമരം തുടക്കം മുതലേ ഉണ്ടായിരുന്നു.നമ്മുടെ കടുവാ ചാക്കോ യെപ്പോലെ ടഫ് ലൗവിൻ്റെ ആളായിരുന്നു.എന്നുപറഞ്ഞാ കണക്ക് സിമ്പിൾ ആണ് പവ്വർ ഫുള്ളും പക്ഷേ എല്ലാർക്കും അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ അല്ലേ?
ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ വരാത്ത ഒരു ദിവസം പുള്ളിക്കാരി പറഞ്ഞത്രേ" ആർക്കും കണക്കോന്നും വേണ്ട എല്ലാരും അവരവരുടെ മായാലോകത്താണ് ടീച്ചർ അന്ന് അതിന്റെ ഉദാഹരണമായി എന്നെയും എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിനേയും ചുണ്ടിക്കാണിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞത് എന്റെ ക്ലാസിലെ ആകാശ് കെ യു ആണ്.അപ്പോൾ തോന്നിയ കലിപ്പിന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു എന്നാലങ്ങനെ തന്നെ.അന്നുരാത്രി തന്നെ ജിമെയിൽ അക്കൗണ്ട് തുടങ്ങി.,sujith.cyborg@gmail.com.!! ആ ചൈനയിലാണ് ശങ്കറിന്റെ ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചിത്രം യെന്തിരൻ റിലീസ് ആയതും.പത്തുവർഷത്തിനിപ്പുറം ഞാൻ റിസർച്ച് ചെയ്യുന്നതും ഈ മായാലോകത്തെപ്പറ്റിയൊക്കെത്തന്നെ(Digital World and Human Consciousness).
സത്യത്തിൽ നമ്മളൊക്കെ പേന പിടിച്ചു എഴുതുമ്പോൾ തന്നെ സൈബോർഗ്ഗായി മാറുകയാണ്.നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ എഴുത്താണിയും അതിനും മുമ്പ് കല്ലുളിയും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നപ്പോളും സൈബോർഗ്ഗുമാരായിരുന്നു!! തള്ളല്ല, മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ ഇഫ്ലൂ ഹൈദരാബാദ് ക്യാമ്പസിലെ അദ്ധ്യാപകൻ ഡോക്ടർ ടി ടി ശ്രീകുമാർ എഴുതിയ ലേഖനം വായിച്ചു നോക്കാം. പക്ഷേ ഇപ്പോളാണ് എന്റെ ഇരട്ടപ്പേരിൻ്റെ പിന്നിൽ ഇത്രയൊക്കെ തിയറി ഉണ്ടെന്ന് ഇപ്പോളാണ് മനസ്സിലാവുന്നത്
ടീച്ചറുടെ വാക്കും കേട്ട് ഞാൻ കമ്പ്യൂട്ടർ തൂക്കി വിറ്റിരുന്നെങ്കിൽ,ഞാൻ ഇഫ്ലുവിൽ എത്തുമോന്ന് തന്നെ അറിയില്ല.
അനുസരണക്കേട് നല്ലതാ, ഇച്ചിരി വിപ്ലവൊം

.Among most efluites I am known as Sujith The "Cyborg." However, there is a story about how I chose that nick name; it was my highschool days when Full "A+" was spelled out as success.My then class teacher, a mathomaniacal purist, declared one day that "well some people are deluded from studies, trapped in their favourite worlds",and she made me an example as I was absent,and I was told to be "corrupted by computers" . I made a decision that day,to become one cyborg!! I made my well known mail id sujith.cyborg@gmail.com that day.
Now, ten years later, everyone has accepted digital learning as a norm. Posthumanist scholars confirmed that all of us have been cyborgs all along,while writing with quills,using tools from ancient times !! How's that .as a researcher that corrupted boy is unlocking Human Consciousness and Digital World... if I had listened to her and sold away my computer, your cyborg wouldn't have made it to eflu.
Disobedience is worth it guys,and rebellion is good.